Nocne Zgromadzenie

Setki małych białych kół i spiral tłoczą się na niemal czarnym tle, tworząc gęste pole form, które można odczytywać jako gwiazdy, oczy, komórki lub odległe ławice ryb obracające się razem w ciemności. Kompozycja jest hipnotyzująca i lekko klaustrofobiczna — celowe napięcie między intymnością każdego drobnego pociągnięcia a ogromem ciemności, która je wszystkie obejmuje.
To dzieło o uczuciu czuwania w nocy, gdy myśl mnoży się sama w sobie i każda cicha idea wydaje się znajdować kolejną. Należy do tego samego rejestrku emocjonalnego co gwiaździste górskie nieba wysp — przytłaczające, piękne i odrobinkę niesamowite.