Spektrum atlantyckiego zachodu słońca

Ten obraz inspirowany jest chwilami, gdy zachód słońca na Wyspach Kanaryjskich rzuca wszystkie kolory naraz — róż, pomarańcz, żółć, zieleń, a nawet fiolet — na szerokie, spokojne morze. Każde pasmo sąsiaduje z następnym niemal bez zlewania się, a kompozycja zbudowana jest jak pryzmat uchwycony w trakcie załamania światła, malowana na pleksi, tak że sama powierzchnia niesie część światła.
To jedna z bardziej teatralnych prac w serii. Najlepiej prezentuje się na długiej ścianie, w pomieszczeniu z naturalnym światłem: powierzchnia obrazu wychwytuje światło wnętrza i dyskretnie wzmacnia kolor o różnych porach dnia.